بسیاری از آبروریزیها به تهمت بر می گردد که عده ای دیگران را به راحتی به انجام خلافی متهم می کنند و آبروی او را می برند؛ به گونه ای که خشم خدا را به جوش می آورند. از رسول خدا صلی الله علیه وآله روایت شده است که فرمودند: «مَن بَهَتَ مومناً أو مؤمنَه اَو قال فیه ما لَیسَ فیه اَقامَهُ اللهُ تعالی یوم القیامه علی تَلٍّ من نّارٍ حتّی یَخرجَ ممّا قاله فیه»[۱]؛ کسی که به زن یا مرد با ایمان تهمت بزند یا چیزی را به او نسبت دهد که کار او نبوده، خداوند در روز قیامت او(تهمت زننده) را بر تلی از آتش نگه دارد تا از عهده آنچه گفته است بیرون آید.

امام صادق علیه السلام فرمودند: هر کس به مرد یا زن مؤمنی تهمت زند و به او نسبت ناروا بدهد خداوند او را در آب کثیف و گنده ای که از زنان بدکاره خارج می شود زندانی می کند تا از عهده آنچه نسبت داده است بیرون آید.[۲]

همچنین فرمودند: «البهتانُ عَلَی البَریءِ اَثقَلُ منَ الجبالَ الرَّاسیات»؛[۳] تهمت بر بی گناه از کوه های بلند، سنگین تر است.

به طور معمول افرادی که نسبت به شخصی کینه و دشمنی دارند، هر اتفاقی که می افتد به شخص مورد نظر نسبت می دهند؛ اگر دزدی شود، اگر زیانی وارد شود، اگر چیزی آتش بگیرد و... بدون تأمل می گویند: کار فلانی است! حتی امروز در کشور، افراد نادان یا مغرض، مسئله ها و مشکل های ناشی از جنگ تحمیلی، تحریم اقتصادی و دشمنی های بیگانگان را به نظام و مسئولان نظام نسبت می دهند و ادعای مسلمانی هم می کنند! به راستی چگونه می توان رضایت این همه انسان را که مورد تهمت و تخریب قرار گرفته اند ، به دست آورد!

قرآن کریم در مورد تهمت فرموده است: « ومن یکسِب خطیئه او إثماً ثمّ یرمِ بریئاً فقد احتمَلَ بهتاناً و إثماً مبیناً»[۴] هر کس از او خطا یا گناهی سر زند وبه دیگران تهمت بزند، مرتکب بهتان و گناه بزرگ آشکاری شده است.


نوشته شده در تاریخ دوشنبه 13 اردیبهشت 1389    | توسط: S H    |    نظرات()