حادثه عاشورا از دلخراش ترین وقایع تاریخ اسلامی به شمار می رود. این رخداد از هنگامه وقوع تاکنون

 مورد اهتمام و توجه انسان های آزاده قرار گرفته است. متفکران و نویسندگان مسلمان و غیر مسلمان از

 زاویه های گوناگون آن را کاویده و به موضوعاتی از این دست نظر افکنده اند:

علل شکل گیری و پیدایش حادثه کربلا؛ درس های عاشورا؛ حضور زنان؛ گریه و عزاداری؛

 تحیف ها و ... .و البته هنوز جای مباحث بسیار تاریخی، اخلاقی و انسانی، جهت پژوهش های

 عمیق خالی است. یکی ازپرسش هایی که مطرح است و در لابه لای نوشته ها به اجمال بدان

 پرداخته شده، راز جاودانگی این قیام است. با آنکه قیام های بسیار در تاریخ بشریت و نیز

دوره های اسلامی به وقوع پیوسته، اما کشش و جاذبه و ژرفایی حادثه عاشورا

  در آن مشهود نیست. چه تفاوتی ماهوی میان آنها وجود دارد؟

 چه رمز و رازی در این قیام ورخداد نهفته است؟ در این جهان، آیین‎ها،

  مرام‎ها و حوادث تاریخی هر چه انسانی‎تر باشد و به جوهره

 وجودی انسان نزدیک‎تر، ماندگارتر خواهند بود. 

استعداد آدمیان در فضای آرام و امن به فعلیت می‎رسد، شکفته می‎شود و کمال می‎یابد.

 اگر این امنیت فراگیر نباشد و تنها متمولان و قدرتمندان از آن بهره‎مند گردند،

 چنین جامعه‎ای را نمی‎توان امن نامید. هرگاه که دورافتادگان از هرم قدرت و ثروت که

 همیشه بیشترین قشرهای اجتماعی را 

 تشکیل می‎دهند، از امنیت برخوردار گردند، جامعه، انسانی و الهی است.

 امام حسین علیه السلام یکی ازاهدافش را چنین بیان می‎کند: 

و یأمن المظلومون من عبادک؛ (بدان خاطر قیام کردم) که ستمدیدگان از بندگانت در امنیت به سر برند.

در پایان امیدواریم متولیان امور دینی در بزرگداشت این گونه شعائر بکوشند: 

الف. حس مذهبی و دینی این حرکت و روح گرفتن آن را قوی سازند. 

ب. این حرکت را با آگاهی بخشی و معرفت‎دهی همراه کنند.

ج. آن را از خرافات و بدعت‎های عوامانه بپیرایند.

د. در این مسیر زنده و سازنده، مانع و آفت، ایجاد نکنند.

ه. مقدماتی فراهم آورند تا این حرکت در جریان‎های

 خاص سیاسی و جناحی وارد نشود، و رنگی جز رنگ حسینی به خود نگیرد. 

تا ماهیت الهی و انسانی این قیام جاودانه همیشه و چونان گذشته درس آموزی‎های بیشتر،

 پرتوافکنی‎های گسترده‎تر را به همراه داشته باشد.

نوشته شده در تاریخ شنبه 30 آبان 1388    | توسط: S H    |    نظرات()